Tien (over seks!)

Maar, zoals het in seks en “liefde” gaat, zo ging het ook bij ons. Laten we eerlijk zijn, jullie zijn ook gewoon mannen, ik geloof niet dat er een enkele vrouw dit geoha leest, hoor! Jullie hangen hem er ook vaak genoeg in en dat is allemaal lekker. Ze, je meisje dan, pakt hem dan liefkozend vast en geleid hem dan in van die heerlijke openingen van der lijf. Met je vingers of tong heb je het allemaal een  beetje toegankelijk gemaakt, toch?

Of ben jij zo een zielig mannetje die niet eens de doos van je vrouw kent? Of zo'n ventje die niet weet hoe je die moet bewerken om haar tot een orgasme te bewerken? Dat je der niet eens durft aan te raken of lekker met je tong te bewerken? Nou ja, dan kan je beter dit verhaal, of de rest, niet meer lezen. Dit verhaal, nu ja, deze verhalen zijn niet voor SGP’ers of CDA’ers of voor islamieten die geen echte liefde voor de vrouw kennen. Want, de mannen die het weten, de echte kerels, weten dat vrouwen likken het einde vinden. Beter dan wat wij willen af en toe: anaal en zo. Vrouwen hebben daar helemaal geen zin in. Laat je niet opnaaien door die porno filmpjes, vrouwen vinden het bijna nooit prettig, dat anale gedoe!

(terug naar het verhaal: ik betrapte haar dus terwijl ze vreemd ging.)

Goed, na die affaire in die keuken, waar ze dus al gelikt werd door zo een ventje, en Gvd de Gvd ook nog klaarkwam en dat ik dat toevallig ook zag, ging het uit bij ons. Zoals ik al schreef, ging ze vreemd en deed ze raar en zo. Ze liet  dat bekende briefje achter, dat het “over” was. Dat had natuurlijk alles met mijn snelle en rijke leven te maken (en mijn gezuip en mijn gesnuif te maken, ik weet het) hoor.

Maar ik kom er nu ook een beetje op terug omdat ik het nummer van de band “The Stranglers” veel zit te beluisteren, dat fantastische nummer: Golden Brown! Nou dat ging dan helemaal over mij, weegt je niet. Golden Brown, een naam voor een meisje uit de Oost zeiden ze, de makers van die clip, ze waren natuurlijk niet totaal achterlijk, maar het ging gewoon over hero, Golden Brown maar ook andere namen heeft het.In mijn geval was het Coke.

Ja, ik begon der ook mee. Ja stom en zo. Maar weet je, die meuk geeft je een kick! Echt en helemaal het einde van de wereld. Het is klaarkomen van de hoogste soort! Beter dan ooit klaarkomen met Jo Janneke, hield ik me voor en sowieso beter dan met elke meid die ik daarna, stoned en dronken en maf, af en toe oppikte. Maar dat was allemaal gelul, begrijp ik nu, ik ging destijds helemaal  uit mijn dak om het verdriet over het verlies van die meid, nu ja, zo erg, zeg maar, dat ik mijn “leven” verloor. Nu ja, de Femme fatale in mijn leven of zo.Ik had serieus gedacht om met haar door te kunnen gaan en oud te kunnen worden met haar, maar: nee dus!

En ja, ik schreef het al, of nog niet, of te vroeg, ik weet het bijna weer. Jo Janneke en ik waren toen een samen, een beleving en ik wilde dat het zo bleef. Maar dat was blijkbaar niet voor me weggelegd. Bleek. Dus: ik ging zuipen, ik ging snuiven, kwam in verkeerde circuits terecht, met mannen als de verdedigers van Holleeder en die Van Hout en Endstra en al dat soort mannen. Dus: het ging helemaal fout! Dus greep mijn omgeving in.

Want: dus greep mijn ouwe in. Mijn ouwe. Mijn pa, een man uit duizenden die ik jaren heb gehaat. Hij was zo links, man, zo PvdA, zo voor alles wat allochtoon was, zo voor alles wat sociaal was, man, ik begreep hem niet! (Toen dan) Maar, hij, en de herinnering aan mijn overleden ma, vingen me wel op.

En, na een zoveelste akkefietje, ik mepte een of andere Balkan magoggel in elkaar  omdat ‘ie wat over de korte rok van een van de mokkels die ik had opgepikt had, zei, was het prijs.

Ik werd afgevoerd naar het bureau aan de Raampoort. Maar na een uur of twee had mijn ouwe me wel weer vrij!
Hoe? Ik heb nog steeds geen idee. Maar iets later stond ik, uitgemergeld en half bezopen en half stoned met hem op de Kennedylaan, te wankelen op mijn benen.